می بینین تو رو خدا این بلاگ رولینگ لعنتی چه بلایی سر ما آورده؟ اینقدر بی حس و حال شدم که حتی روز سالگرد تولد این وبلاگ هم چیزی ننوشتم. آخه وقتی آدم می بینه توی لیست وبلاگها اسمش رفته اون ته تها، دیگه حسی برا نوشتن نمیمونه. مطلب جدید هم که مینویسم چون پینگ نمیشم، اصلآ کسی خبر دار نمیشه که بخواد بخونه و احیانآ نظر بده.

بگذریم از این گلایه های "صد من یه غاز". 11 آذر تولد دو سالگی این وبلاگ بود. 11 آذر 1384 هم زمان با جشن عقد من و خانومی و تولد یه زندگی جدید، این وبلاگ هم متولد شد. امسال هم مثل سال گذشته باز رفتم و کل آرشیو یک سال اخیر رو خوندم. باز همون تکرار خاطرات، باز همون زنده شدن لحظات، باز همون حرفها، همون نظرات و باز ...

راستش دیدم تمام حرفهایی رو که برا این سالگرد آماده کرده بودم رو پارسال زدم. شاید بهتر. باقیش دیگه تکرار مکرراته. پس خودتون زحمت بکشین و این مطلب رو بخونین، تا از تمام احساس من با خبر بشین. حرف دیگه ای نیست جز آرزوی سلامتی هر چه سریعتر این بلاگ رولینگ و بیرون اومدن وبلاگستان از این رخوت و سستی.